2/10/2006 - SOKAK ÇOCUĞU
SOKAK ÇOCOĞU
Cilt no… Yok
Sayfa no… Yok
Hane no… Yok
Ana adı: Ben sokak çocuğuyum abi
Hani şu uçurtması gök yüzünde asılı duran
Bilyelerini rüyalarında unutan
Ve oyuncaklarını masal kahramanlarına çaldıran çocuk var ya
O benim işte
O benim abi
Sahi bir annem olmalıydı değil mi?
Ben dudaklarımda sokakları besteliyorum oysa
Sahi abi tadı nasıldı anne sütünün
Anneler nasıl okşar çocuklarını
Anne kokusu nasıldır kim bilir
Ana ha!
Bir anne çizebilir misin benim için
Karanlığın kar soğuğu parmak uçlarına,
Bir anne.
Ve yanına beni ekler misin abi
Tıpkı suluboya resimlerdeki gibi, sımsıcak.
Sahi abi
Senin gözlerin kesmiyor değil mi
Bir köprünün soğuk gergin ve karanlık bedenini
Sahi sen hiç seyrettin mi ay dedeyi
Bir köprünün altından.
Üşüdün mü abi kayan bir yıldıza bakarken
Abi sen, Abi sen…..Boş ver.
Gel boyat istersen ayakkabılarını
Boyat da resmi çıksın
Dostun düşmanın tüm kaldırımlara
Cilt no… Yok
Sayfa no… Yok
Hane no… Yok
Yokların varlığında, tan göbek bağından
Yakalandı mı hiç yalnızlığa.
Bir de…
Bir de babam olmalıydı değil mi
Baba………..
Beni dövecek bir babam bile yok, biliyor musun.
Nasırlı ellerinde şefkat arayacağım bir insan
Kim bilir,
Bayramlarda neler alır babalar çocuklarına.
Unutmuşum
Bayramlarınız da vardı sizin değil mi
Arifeleriniz…
Bayramlara da temize çekilen dostluklar vardı sonra
Oysa ben;
Kırık dökük ıslıklar ısmarlıyorum güneşe ve mehtaba.
Yankısız bestelenmemiş ve bestelenmeyecek olan, serseri ıslıklar
Bir babam olsaydı belki yeterdi
Çocuk olurdum eskisi gibi
Şımarırdım öylesine
Boş ver abi
Kimin neyine bayram
Kimin neyine hediye
Baba kimin neyine abi
Sahi senin düşlerin vardır.
Söylesene: Göremediğin rüyanın düşünü kurar mısın?
Ahmet bir düş görmüş geçenlerde
Köprü altında tanıştık yorgun ve geç gelen bir gecede.
Utanırken anlattı, anlatırken utandı.
Bir ip bağlamış gök kuşağına
Bak ana diyormuş
Uçurtmamı gördün mü
Ya uçurtmamın gölgesinde bilye oynayan çocukları
Ahmet’in düşü işte…
Bana düşlerini kiralar mısın abi
Bedava boyarım ayakkabılarını
Bana düşlerini düşlerini abi
Boş ver… Boş ver
İyi parlayacak bu ayakkabılar
En parlak ayaklarınla yürüyeceksin yaşama
Sen düşünme
Sokaklar düşünsün beni
Gazete manşetleri
Üçüncü sayfa haberleri düşünsün
Sen beni düşünme
Düşünme be abi
Nasıl olsa ben
Olmayan ayakkabılarımın sıcaklığıyla basıyorum tüm kaldırımlara
Olmasa da anne babası sokakların
Ben sokak çocuğum
Kazanılmadan kaybedilmiş bir geleceğin herhangi bir yerinde
Ben sokak çocuğuyum abi
Hani şu uçurtması gök yüzünde asılı duran
Bilyelerini rüyalarında unutan
Ve oyuncaklarını masal kahramanlarına çaldıran çocuk var ya
İşte o benim.
O benim abi…
O benim.
Ali URASPA
| 